RSS

Ο τρομερός μήνας Αύγουστος!…

01 Αυγ.

Tου Veronese τα βαθειά γαλαζοπράσινα,
τίποτα από τούτο δω το φώς δεν ξέρουν.
Κι η Ελένη απλή κι ολόλευκη μεσ΄ το πυκνό γαλάζιο του καιρού,
μοναχική κι απόμακρη.
Με τα σημάδια απ του ήλιου τους έρωτες στο σώμα,

και το βαθύ χαμόγελο στα μάτια.
Ώχρα χρυσή, και κόκκινο της γής, και θάλασσα κι αέρας.
Και η σκιά σου, σαν του πέλαγου τα μπλέ,
εδώ σ΄ ετούτη την αυλή του κόσμου.
Μια μέρα ολόκληρη, μια νύχτα,ενας αιώνας
μ άφησαν να σε βρώ.
Σε βρήκα, μα δε σ έψαξα ποτέ, το ξέρεις!
όπως γινόταν πάντα στις κυκλάδες,
με το ταξίδι του ήλιου μεσ΄ τη μέρα,
με συμμορίες γλυκές πουλιών κι ανθρώπων.
Ο κόσμος, άρχισε να υπάρχει αναίτια,
μονάχα γιατί τούτα τα μάτια,
είδαν σε μιά στιγμή το φως,
κι αυτό που είπανε χρόνο μετά, κι έρωτα και θεό και δάκρυ.
Κι έγινε κόσμος μόνο απο τούτη τη μικρή στιγμή,
του έρωτα μιας Ελένης*.

 (*)     αΚόρη του Διός και αφελφή των Διοσκούρων.

           β… Εγείρουσα το …Μένος του Λαού (Μενε λάου) και δι’ αυτού τη φιλοδοξία του Αγαμέμνονα,  ελενάς.

[βλ. επίθετο της Ελένης μεθ’ υπαινιγμού του ονόματός της …ελείν + ναυς-νας…η καταστρέφουσα ή κατ’ άλλους συλλαμβάνουσα πλοία, των
Αχαιών εν προκειμένω…;…]

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 1 Αυγούστου 2011 in Έλλην Λόγος

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s