RSS

ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ

15 Σεπτ.

 

«Δεν μπορείς να υπονομεύσεις ένα λαό που δεν …αποκρίνεται».

Η Θεωρία της υπονόμευσηςσε 4 βήματα.

Από τον εκφυλισμό με ποικίλλες μεθόδους (απαιτούνται 15-20 έτη για να εκφυλίσεις μια κοινωνία -όσο το απαιτούμενο χρονικό διάστημα να εκπαιδεύσεις μία γενιά, μία γενιά μαθητών ή παιδιών- ) στην αποσταθεροποίηση και εν συνεχεία στην κρίση (εμφύλιος ή εισβολή) και στην …εξομάλυνση (το «ταμείο» του υπονομευτή).

Ο Yuri Bezmenov (…αποσκιρτήσας ως Tomas Schuman), ένας πρώην σοβιετικός υπονομευτής της KGB, εξηγεί λεπτομερώς τις τεχνικές που χρησιμοποιούσε η KGB για να υπονομεύσει και να καταλάβει χώρες – στόχους σε μια διάλεξη του στο Los Angeles το 1983. Σημειωτέον πως στην όλη δαπάνη του ευαγούς σε ανθρώπους-χρήμα-χρόνο, η μεν κατασκοπεία αντιπροσώπευε μόλις το 15% η δε υπονόμευση το 85%.

Οικεία -προς τα εν λόγω αναπτυσσόμενα- χώρα αναφοράς θα μπορούσε να είναι η «ανελισσομένη» Ελλάς, της εποχής και παιδαγωγικής του πατρός του «υ ιού», ΠΑΠ Β’. Τυχόν αντιστοιχίες πατρός-υ ιού & εκφυλισμού-κρίσης, …ενδιάμεσων κι επομένων προσώπων & βημάτων υπονόμευσης, ας προβληματίσουν τον αναγνώστη-θεατή του άνω βίντεο.

 «Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο
  είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη»

  Σουν Τζου, Σινός στρατηγός και φιλόσοφος

«…Είναι ανόητο να διεξάγει κάποιος πόλεμο για να επιβάλλει την κρατική του πολιτική. Η υψηλότερη τέχνη του πολέμου είναι να μην πολεμάς καθόλου! Αλλά αντίθετα να υπονομεύσεις οτιδήποτε έχει αξία στη χώρα του εχθρού σου, ώστε η αντίληψη της πραγματικότητας στο μυαλό του εχθρού σου να διαστρεβλωθεί σε τέτοιο βαθμό που να μην σε θεωρεί καν εχθρό.

   

Και αντίθετα να πιστέψει ότι το δικό σου σύστημα, ο δικός σου πολιτισμός και τα δικά σου ήθη αποτελούν εναλλακτικές που όχι μόνο δεν τις απεχθάνεται, αλλά τις επιθυμεί και τις προτιμά από το να πεθάνει για τις δικές του…Αυτός είναι ο τελικός στόχος της υπονόμευσης και μέχρι εδώ μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα…»

βλ. εκτενέστερα  ΕΔΩ & ΕΔΩ

 

        

            Οι Μέρες είναι Πονηρές

                  Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις // Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
        Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς
              Από τον δίσκο «Αθανασία» (1976)

 
Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 15 Σεπτεμβρίου 2012 in Έλλην Λόγος

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s