RSS

Το έλλειμμα του 2009…

14 Απρ.
Ζωή Γεωργαντά
Καθηγήτρια Εφαρμοσμένης Οικονομετρίας και Παραγωγικότητας
Πανεπιστημίου Μακεδονίας Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών
τέως Μέλος του Συμβουλίου της ΕΛΣΤΑΤ
μετά από έγκριση της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων
3 Σεπτεμβρίου 2012
.
Μας είπαν ότι το έλλειμμα της χώρας μας το κρίσιμο έτος 2009 ήταν 15,6% της συνολικής εγχώριας παραγωγής μας, ή, με την οικονομική ορολογία, το 15,6% του Ακαθάριστου (δηλαδή με τις αποσβέσεις συμπεριλαμβανόμενες) Εγχώριου Προϊόντος μας (ΑΕΠ). Μας είπαν, δηλαδή, ότι το έλλειμμα της χώρας μας ήταν το μεγαλύτερο στην ΕΕ. Όμως, η αλήθεια είναι ότι η χώρα μας είχε ένα από τα μικρότερα ελλείμματα στην ΕΕ και αυτό ήταν 3,9%. Η Γαλλία είχε 7,5%, η Ολλανδία και το Βέλγιο είχαν 5,6%, και η Γερμανία είχε 3,2%. Η αλήθεια για το Ελληνικό δημόσιο έλλειμμα απέχει τόσο πολύ από την πραγματικότητα που μας κάνει να θυμηθούμε τα λόγια του Αρθούρου Σοπενχάουερ: Όλες οι αλήθειες περνούν από τρία στάδια. Πρώτον διαπομπεύονται. Δεύτερον, πολεμούνται με βία. Τρίτον, γίνονται αποδεκτές ως ολοφάνερες και αυταπόδεικτες. 
Το άρθρο αυτό συμπληρώνει τις μέχρι τώρα δηλώσεις και μαρτυρικές καταθέσεις μου. Η διαφορά είναι ότι περιλαμβάνει ένα σαφές ποσοτικό συμπέρασμα που βασίζεται σε συνεχιζόμενη μελέτη των γεγονότων και των αριθμών, ιδιαίτερα από τον Οκτώβριο του 2009 που εκλέξαμε την σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Έτσι, θεωρώ ότι μπορώ σήμερα, δύο ακριβώς χρόνια μετά την δεύτερη συνεδρίαση της τότε ανεξάρτητης 7-μελούς Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), να συμβάλω παραπέρα στην διαλεύκανση του ζητήματος της διόγκωσης του δημόσιου ελλείμματος της χώρας μας δείχνοντας ότι το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009 ήταν 3,9% του ΑΕΠ.

Για να γίνει κατανοητός ο υπολογισμός του πραγματικού δημόσιου ελλείμματος, πρέπει να ξεκινήσουμε από τον ορισμό του ελλείμματος και την σχέση του με το χρέος. Το δημόσιο έλλειμμα είναι η διαφορά μεταξύ εσόδων και δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού. Το χρέος ορίζεται ως τα συσσωρευμένα ελλείμματα διαμέσου του χρόνου. Συνεπώς, το έλλειμμα ενός συγκεκριμένου έτους είναι η διαφορά μεταξύ του χρέους του έτους αυτού και του προηγούμενου έτους. Με άλλα λόγια, τα δύο αυτά μεγέθη, έλλειμμα και χρέος, σχετίζονται μεταξύ τους διαμέσου μιας εξίσωσης η οποία αποτελεί και έναν παράγωγο ορισμό του ελλείμματος. Η εξίσωση αυτή είναι η εξής:
Χt  – Χt-1 Dt         (1)
όπου Χt συμβολίζει το χρέος τον χρόνο t, Χt-1 συμβολίζει το χρέος τον προηγούμενο χρόνο t-1, και Dtσυμβολίζει το έλλειμμα τον χρόνο t. Αν μεταφέρουμε το χρέος του έτους t-1 στην δεξιά πλευρά της εξίσωσης (1), τότε μπορούμε να πούμε ότι το έλλειμμα του δημόσιου προϋπολογισμού (έσοδα μείον δαπάνες) προστίθεται στο χρέος του προηγούμενου (t-1) έτους και το αποτέλεσμα είναι το χρέος του τρέχοντος έτους, δηλαδή το Χt. Όπως γίνεται φανερό, όταν έχουμε έλλειμμα αυτό σημαίνει ότι τα έσοδά μας είναι μικρότερα από τις δαπάνες μας, άρα πρέπει να δανειστούμε. Με την έννοια αυτή, το δημόσιο έλλειμμα καθορίζει και τις δανειακές ανάγκες της χώρας. Επίσης θα είναι χρήσιμο στην παρακάτω συζήτηση αν ξεκαθαρίσουμε τί σημαίνει στοκ και τί σημαίνει ροή. Το χρέος ως μέγεθος που συσσωρεύεται διαμέσου του χρόνου, και είναι στην ουσία άθροισμα των ελλειμμάτων όλων των προηγούμενων ετών, ονομάζεται αποθεματικό μέγεθος ή στοκ, ενώ το έλλειμμα αφορά μόνο ένα έτος και ονομάζεται μέγεθος ροής.
.
Στην πράξη, όταν δηλαδή καταχωρούνται τα δεδομένα των εσόδων και των δαπανών στους διάφορους λογαριασμούς, η εξίσωση (1) συνήθως παραβιάζεται, περισσότερο  ή λιγότερο, από τις διάφορες χώρες. Στις  περιπτώσεις  αυτές, αντί  για  την  εξίσωση (1), έχουμε την εξίσωση (2):
Χt  – Χt-1 Dt + Kt        (2)
όπου το Κ συμβολίζει ένα μέγεθος σφάλματος, ή ρυθμιστικό, όπως το αποκαλεί η Eurostat. Συγκεκριμένα, το κονδύλι Κ, ονομάζεται «κονδύλι ρύθμισης χρέους-ελλείμματος» ή «ρύθμισης στοκ-ροής – Stock-Flow Adjustment (SFA)».Το μέγεθος αυτό, όπως έχει αποδειχτεί και θα το εξηγήσω παρακάτω, χρησιμοποιείται από τις χώρες για να κρύψουν ανεπιθύμητα ελλείμματα. Δηλαδή «φουσκώνουν» το Κ και «ξεφουσκώνουν» το D. Αυτό συμβαίνει διότι υπάρχει αδιαφάνεια για το τί είδους ποσά διαμορφώνουν το ύψος του κονδυλίου Κ. Στην σχετική  Έκθεσή της τον Απρίλιο 2012 ηEurostat αναφέρει ότι το κονδύλιο Κ «εννοιολογικά διακρίνεται στα επόμενα συστατικά στοιχεία: καθαρή απόκτηση χρηματοοικονομικών στοιχείων ενεργητικού, επιδράσεις λόγω ρύθμισης χρέους, και στατιστικά σφάλματα». Τα τρία αυτά συστατικά στοιχεία του Κ ορίζονται τόσο πολύ γενικά από την Eurostat, ώστε δημιουργούν  σύγχυση ακόμα και στον ειδικό διότι αποτελούνται από αδιαφανή κονδύλια που είναι επίσης τελείως διαφορετικά μεταξύ τους. Προσπαθώντας όμως να καλυφθεί για την αδιαφάνεια του κονδυλίου Κ, στην σελίδα 2 της Έκθεσής της η Eurostat γράφει: «είναι σημαντικό να ελέγχεται το κονδύλι Κ διότι μπορεί να είναι ένδειξη για ύπαρξη προβλήματος όσον αφορά την ποιότητα των στοιχείων» και η Eurostat συνεχίζει στην ίδια παράγραφο: «Έχει υποστηριχτεί ότι επειδή δίνεται μεγάλη βαρύτητα στο έλλειμμα με τους τρέχοντες δημοσιονομικούς ελέγχους από την ΕΕ (διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος ή EDP και Συνθήκη Μάαστριχτ), οι κυβερνήσεις μπορεί να έχουν κίνητρο να δηλώνουν μικρότερα ελλείμματα καταγράφοντας μεγαλύτερες συναλλαγές στο πλαίσιο του κονδυλίου Κ». Το γεγονός αυτό, δηλαδή το ότι το Κ χρησιμοποιείται για την κάλυψη των ελλειμμάτων των Ευρωπαϊκών χωρών, δεν έχει απλώς «υποστηριχτεί», όπως δηλώνει τηλεγραφικά και προφανώς με διάθεση  συγκάλυψης της πραγματικότητας η Eurostat, αλλά έχει αποδειχθεί, όπως θα αναπτύξω στο τέλος του άρθρου αυτού, στην βάση έγκυρης επιστημονικής έρευνας.
.
Η ασάφεια των λογιστικών και οικονομικών ορισμών της Eurostat
 
Στο άρθρο μου «Οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί για το Χρέος και το Έλλειμμα» περιγράφονται ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Λογαριασμών του 1995 (ESA95) που εφαρμόζεται από το 1996 μέχρι σήμερα και αφορά τον υπολογισμό του δημοσίου χρέους και του ελλείμματος. Γίνεται έτσι φανερό ότι το ESA95 αποτελεί πλαίσιο αναφοράς για τις Εθνικές Στατιστικές Υπηρεσίες, στις οποίες παρέχεται μεγάλη ευελιξία ώστε να προσαρμόζουν το πλαίσιο αυτό στις ιδιαίτερες συνθήκες των χωρών-μελών. Η ευελιξία αυτή θα μπορούσε ίσως να αξιοποιηθεί θετικά από τις Στατιστικές Υπηρεσίες αν υπήρχαν πραγματικές δημοκρατικές διαδικασίες και ουσιαστική πολιτικοοικονομική Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως η ανυπαρξία τέτοιων θεσμών, σε συνδυασμό με την ασάφεια των ορισμών στα διάφορα Εγχειρίδια και Συμβουλευτικά κείμενα της Eurostat που εκδίδονται ως πρακτικά «λυσάρια» εφαρμογής του ESA95, οδηγεί τις χώρες-μέλη σε ερμηνείες που ευνοούν τα πολιτικά τους προγράμματα. Στον κανόνα αυτό υπάρχουν εξαιρέσεις, μία από τις οποίες είναι η Ελλάδα, στην οποία «υπαγορεύονται» ερμηνείες χωρίς, δυστυχώς, αντίλογο εκ μέρους της χώρας μας, όπως φαίνεται από τα δεδομένα και τον έγκυρο Τύπο. Ταυτόχρονα, οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στο ESA95 διαφέρουν από τους αντίστοιχους ορισμούς στα πλαίσια του EDP(διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος) αυξάνοντας έτσι την σύγχυση ακόμα και στους ειδικούς. Το αποτέλεσμα είναι ότι όποια χώρα στην ΕΕ είναι σήμερα οικονομικά ισχυρότερη, έχει και μεγαλύτερη δυνατότητα στο να αξιοποιεί το κονδύλι Κ, και με την δημιουργική λογιστική (εφαρμογή παράνομων λογιστικών τεχνασμάτων) να ωφελείται αδιαφανώς και μονομερώς διότι στην ΕΕ ο έλεγχος του Κ γίνεται από τους ισχυρούς προς τους αδύνατους και όχι και αντίστροφα, όπως θα απαιτούσαν οι δημοκρατικές διαδικασίες.
.
Έτσι, το δημόσιο χρέος σχεδόν δεν ορίζεται. Υπάρχουν πολλές αναφορές στην διεθνή σχετική βιβλιογραφία για την ασάφεια του ESA95. Μεταξύ άλλων, αναφέρω την μελέτη «Το μέγεθος και η σύνθεση του κυβερνητικού χρέους στην ευρωζώνη (The size and composition of government debt inthe euro area)», ECB, No.132, Oct 2011, όπου στην σελίδα 5 γράφεται το εξής: «Παρά το γεγονός ότι ο όρος κυβερνητικό χρέος χρησιμοποιείται πολύ συχνά, εντούτοις περιλαμβάνει διαφορετικές έννοιες με διαφορετικές αποχρώσεις». Αλλά και ολόκληρη η μελέτη αυτή δείχνει την ασάφεια και την σύγχυση που δημιουργεί η έννοια του δημοσίου χρέους στο ΕSΑ95. Επίσης, το ότι δεν υπάρχει σαφής ορισμός του χρέους αναφέρεται και στα ίδια τα Εγχειρίδια της Eurostat (Βλ. Eurostat Manual on Government Deficit and Debt, 2002, section V1, p.196; Manual on Government Deficit and Debt, Implementation ofESA95, 2010, section VIII.2.1, p.305).Μάλιστα, σε πρόσφατο Δοκίμιο του ΔΝΤ (27 Ιουλίου 2012) με τίτλο «Τι βρίσκεται από κάτω: Ο στατιστικός ορισμός του δημοσίου χρέους. Μια επισκόπηση της συγκάλυψης του δημοσίου χρέους σε 61 χώρες» με συγγραφείς τους Robert Dippelsman, Claudia Dziobek,  και Carlos Mangas, αναλύεται η σύγχυση που δημιουργούν οι ορισμοί και η εφαρμογή τους στην καταγραφή των δημοσιονομικών στοιχείων της Γενικής Κυβέρνηση των διαφόρων χωρών και προτείνεται ένα πλαίσιο άρσης της ασάφειας, έτσι ώστε στο χρέος και στο έλλειμμα να καταχωρούνται σαφή κονδύλια τα οποία θα πρέπει, σύμφωνα με τους συγγραφείς, να χαρακτηρίζονται από διαφάνεια. Για παράδειγμα, στην σελίδα 15 του Δοκιμίου αναφέρεται: «Ένας διεθνής τυπικός ορισμός για το κυβερνητικό χρέος θα πρέπει να περιλαμβάνει εξειδικευμένα τις μεθόδους αποτίμησης διότι όπως είναι σήμερα, οι συγκρίσεις των στοιχείων του δημοσίου χρέους για τις διάφορες χώρες είναι παραπλανητικές». Και οι συγγραφείς συνεχίζουν με την περίπτωση της Ελλάδας και διερωτώνται αν το ελληνικό χρέος του 2010 σε σχέση με το 2009 αυξήθηκε ή μειώθηκε. Η απάντησή τους είναι «Και τα δύο (αύξηση και μείωση) είναι αλήθεια»! Η αναφορά αυτή δείχνει την έκταση της ασάφειας και της αδιαφάνειας για το τί περιλαμβάνει το χρέος σύμφωνα με την Eurostat. Το γεγονός της ασάφειας και συνεπαγόμενης ευελιξίας των Εθνικών Αρχών στο να ερμηνεύσουν τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς του ESA95 δείχνει και την εκούσια ή ακούσια ολιγωρία, ανικανότητα, αδιαφορία των Ελληνικών Αρχών στο να εφαρμόσουν τους Κανονισμούς αυτούς σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας.
Το έλλειμμα του 2009 ήταν 3,9% του ΑΕΠ
Τα πιο πρόσφατα επίσημα στοιχεία της Eurostat για τις χώρες-μέλη δημοσιεύτηκαν στις 14 Απριλίου 2012 με τίτλο Πίνακες Υπερβολικού Ελλείμματος. Στον παρακάτω πίνακα 1 παρουσιάζονται τα στοιχεία για την χώρα μας στην βάση των οποίων θα υπολογίσουμε το πραγματικό έλλειμμα του κρίσιμου έτους 2009 χρησιμοποιώντας τις εξισώσεις που παρουσιάστηκαν παραπάνω. Έτσι, βλέπουμε τις τιμές των μεγεθών Χ, D, K, καθώς και του ΑΕΠ για το 2009. Βλέπουμε ότι το μέγεθος Κ για το έτος 2009 ισούται με 0,1% του ΑΕΠ. Σημειώνεται ότι η Eurostat θεωρεί ότι το Κ είναι μικρό αν δεν είναι μεγαλύτερο από 2% του ΑΕΠ. Άρα για το 2009, το Κ για την χώρα μας είναι μικρό.
Πίνακας 1
Συμβολισμός
Περιγραφή
Αξία σε δισεκατ. ευρώ
Χt
Χρέος 2009
299,685
Xt-1
Χρέος 2008
263,284
Dt
Έλλειμμα 2009
36,103
Kt
Ρυθμιστικό κονδύλι
0,298
ΑΕΠ
Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν
231,642
Dt/ΑΕΠ
Έλλειμμα ως % του ΑΕΠ
15,6%
Kt/ΑΕΠ
Κ ως % του ΑΕΠ
0,1%
Σύμφωνα με τις εξισώσεις (1) και (2), για να δούμε το ύψος του πραγματικού ελλείμματος της χώρας μας για το έτος 2009, πρέπει να έχουμε το πραγματικό ύψος του χρέους για το έτος 2009 και για το 2008. Επειδή το Κ είναι μικρό, στους επόμενους υπολογισμούς υιοθετούμε την εξίσωση (1) διότι και η εξίσωση (2) δίνει τα ίδια σχεδόν αποτελέσματα. Σημειώνω ότι για τα επόμενα χρόνια, 2010, 2011, 2012 (πρόβλεψη), οι δύο εξισώσεις δίνουν διαφορετικά αποτελέσματα διότι το ύψος του κονδυλίου Κ, ξαφνικά και μυστηριωδώς, φουσκώθηκε, ενώ ξεφούσκωσε το D που είναι το έλλειμμα. Πληροφοριακά, μπορούμε να δούμε στον επόμενο πίνακα 2 τα επίσημα στοιχεία για το Κ και το D ως ποσοστά του ΑΕΠ για τα έτη 2009-2012, καθώς και την διαχρονική εξέλιξή τους.
Πίνακας 2
 
2009 (%)
2010 (%)
2011 (%)
2012 (πρόβλεψη %)
Κ/AEΠ
0,1
2,8
3,03
26,2
D/ΑΕΠ
15,6
10,3
9,1
6,7
Μεταβολή του Κ/ΑΕΠ σε σύγκριση με το 2009
 
2700%
2930%
26100%
Μεταβολή του D/ΑΕΠ σε σύγκριση με το 2009
 
-34%
-42%
-57%
Ο πίνακας 2 αποτελεί μια καθαρή περίπτωση του «φουσκώνω το Κ και ξεφουσκώνω το D”. Έτσι, τοK ως ποσοστό του ΑΕΠ φούσκωσε κατά 2700% το 2010, κατά 2930% το 2011 και 26100% προβλέπεται να φουσκώσει το 2012 σε σύγκριση με το 2009! το D (έλλειμμα) ως ποσοστό του ΑΕΠ ξεφούσκωσε κατά 34% το 2010, κατά 42% το 2011, και κατά 57% προβλέπεται να ξεφουσκώσει το 2012 σε σύγκριση με το 2009. Κατά τα άλλα, μας λένε οι κκ πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ και Γενικός Διευθυντής της Eurostat ότι «δεν υπήρξε καμία πολιτική παρέμβαση»!!
.
Παρακάτω υπολογίζω το χρέος του 2009 στην βάση των παρακάτω δεδομένων:
.
·      Επίσημων στοιχείων της Eurostat που παρουσιάζονται στον πίνακα 1
·      Προσωπικής μελέτης των γεγονότων και των αριθμών
·      Των Πρακτικών της συνεδρίασης της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής τον Σεπτέμβριο 2011
·      Των καταθέσεων των μαρτύρων στην Εξεταστική της Βουλής του Μαρτίου 2012
·      Απόψεων που αναπτύχθηκαν στα πλαίσια πολλών συζητήσεων με άτομα ειδήμονες, πραγματογνώμονες, και ειδικούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στην βάση αυτής της πληροφορίας και πριν προχωρήσω στην χρησιμοποίηση των παραπάνω αναφερόμενων εξισώσεων (1) και (2), μπορώ να στηρίξω ότι το χρέος του 2009 είναι διογκωμένο με το γιγαντιαίο ποσό των 27,914 δισεκατ. ευρώ, από το οποίο τα 27,414 δισεκατ. ευρώ αποτελούν ευθύνη του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ. Η ανάλυση των 27,914 δισεκατ. ευρώ είναι η εξής:
.
(1)   18,214 δισεκατ. ευρώ έχουν μεταφερθεί, με καθ’ ολοκληρίαν αδιαφανή, αυθαίρετο-ανεξέλεγκτο τρόπο και με κατεπείγουσες διαδικασίες,  από τον τομέα των μη-χρηματοπιστωτικών οργανισμών στον τομέα της γενικής κυβέρνησης, δηλαδή στο δημόσιο χρέος. Τα δισεκατομμύρια αυτά αφορούν ΔΕΚΟ και άλλες εταιρείες (σύνολο 17 για το 2009) που η ηγεσία της ΕΛΣΤΑΤ αποφάσισε ότι είναι ΔΕΚΟ και ότι πρέπει να βαρύνουν το δημόσιο χρέος. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τους Κανονισμούς της Eurostat, το γιγαντιαίο αυτό ποσό δεν έπρεπε να ταξινομηθεί στο δημόσιο χρέος. Εκτός του γεγονότος ότι οι 17 εταιρείες που εντάχθηκαν στον Κυβερνητικό τομέα περιλαμβάνουν μονάδες οι οποίες είναι αμφίβολο αν μπορούν νομικά και οικονομικά να χαρακτηριστούν Δημόσιες Επιχειρήσεις, επιπλέον τα χρέη των Δημοσίων Επιχειρήσεων δεν εντάσσονταν στο δημόσιο χρέος για ολόκληρο το χρονικό διάστημα μέχρι το 2009 σύμφωνα με την Eurostat και τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς του ESA95. Ποτέ, μα ποτέ, μέχρι τον Απρίλιο 2010 δεν είχε τεθεί θέμα ΔΕΚΟ για την Ελλάδα παρά τους εξονυχιστικούς ελέγχους των κλιμακίων της Eurostat. Ο δε ισχυρισμός ότι η μεθοδολογία άλλαξε δεν ευσταθεί. Η μεθοδολογία δεν έχει αλλάξει. Σημειώνω ότι οι ενδιαφερόμενοι αναγνώστες μπορούν να διαβάσουν τα άρθρα «Η Αθέμιτη Διόγκωση του Ελλείμματος 2009 με τις ΔΕΚΟ» και «Γιατί δεν έπρεπε οι ΔΕΚΟ να ενταχθούν στην Γενική Κυβέρνηση», στα οποία παρουσιάζονται αναλυτικά οι λόγοι για τους οποίους οι 17 εταιρείες, οι επονομαζόμενες ΔΕΚΟ, δεν έπρεπε να ενταχθούν στον Κυβερνητικό τομέα.
.
(2)   Τουλάχιστον 3,8 δισεκατ. ευρώ νοσοκομειακών δαπανών καταχωρήθηκαν στο 2009 ενώ ήταν ανεξέλεγκτα υπολογισμένες και δεν είχαν εγκριθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο σύμφωνα με τον νόμο. Επίσης, αφορούσαν μία σειρά ετών, ο δε Ευρωπαίος Επίτροπος Αλγκίρντας Σεμέτα σε σχετική επερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Χουντή, στην Ευρωβουλή, δήλωσε ότι η ένταξη στο 2009 των επί πολλά προηγούμενα έτη οφειλών της κυβέρνησης προς τους προμηθευτές νοσοκομειακού υλικού δεν ήταν πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.  Για πιο αναλυτική παρουσίαση της αθέμιτης αυτής ένταξης των 3,8 δισεκατ. ευρώ στο 2009, βλ. άρθρο «Η Αθέμιτη Διόγκωση του Ελλείμματος 2009 με τα Νοσοκομεία, το SWAP 2001, και την δήθεν Αλληλεγγύη».
.
(3)   5,4 δισεκ. ευρώ αξία SWAPS 2001 που δεν έπρεπε να καταχωρηθούν στο δημόσιο χρέος ούτε του 2009, αλλά ούτε και προηγουμένων ετών. Σημειώνω ότι όταν συμφωνήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη το SWAP αυτό σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς δεν αποτελούσε επιβάρυνση του δημοσίου χρέους. Όμως η Eurostat εξέδωσε το 2008 αντίθετη ρύθμιση στην οποία υπήγαγε αναδρομικά και παράτυπα 21 δισεκατ. ευρώ στο ελληνικό δημόσιο χρέος (σημειώνεται ότι ο δανεισμός του 2001 από την Goldman Sachs ήταν 2,8 δισεκατ. ευρώ για τα οποία πληρώνουμε σήμερα 21 δισεκ. ευρώ), και ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, υποτίθεται ειδικός στα χρηματοοικονομικά, αφού είχε περιθωριοποιήσει το Συμβούλιο με την βοήθεια της Τρόϊκας, συμφώνησε με την Eurostat για ένταξη 5,4 δισεκ. ευρώ στο Ελληνικό δημόσιο χωρίς να εκφράσει αντίρρηση, όπως φαίνεται στα Πρακτικά της Βουλής, λες και τα 21 δισεκατ. ευρώ στην πλάτη του ελληνικού λαού ήταν «στραγάλια». Για περισσότερο αναλυτικά στοιχεία, βλ. άρθρο μου «Η Αθέμιτη Διόγκωση του Ελλείμματος 2009 με τα Νοσοκομεία, το SWAP 2001, και την δήθεν Αλληλεγγύη»(Βλ. παραπάνω link).
.
(4)   Ποσό τουλάχιστον 0,5 δισεκατ. ευρώ από το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης που ψηφίστηκε τον Δεκέμβριο 2009 επειγόντως από την τότε κυβέρνηση εν μέσω δικών της προβλέψεων για δεινή λιτότητα. Για περισσότερο αναλυτικά στοιχεία, βλ. άρθρο μου «Η Αθέμιτη Διόγκωση του Ελλείμματος 2009 με τα Νοσοκομεία, το SWAP 2001, και την δήθεν Αλληλεγγύη»  (Βλ. παραπάνω link).
Υποθέτοντας ότι το χρέος του 2008 είναι αυτό που παρουσιάζεται στον παραπάνω πίνακα 1, και χρησιμοποιώντας την εξίσωση (1), έχουμε ύψος ελλείμματος 2009:
.
(299,685 – 27,414) – 263,284 = 8,987
                  Χt          –        Χt-1       =   Dt        
Έλλειμμα 2009 = 8,987 δισεκατ. ευρώ
Αν υπολογίσουμε το έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα έχουμε:
( 8,987/231,642) = 3,9% του ΑΕΠ
Δηλαδή, το πραγματικό έλλειμμα του έτους 2009 ήταν 3,9% του ΑΕΠ, ένα από τα χαμηλότερα ελλείμματα της ΕΕ. 
Ακόμα και αν λάβουμε υπ’ όψιν μας μόνον την περίπτωση 1 παραπάνω, δηλαδή ζημία 18,214 δισεκατ. ευρώ λόγω ένταξης ΔΕΚΟ και άλλων εταιρειών στην Γενική Κυβέρνηση, τότε το έλλειμμα σε δισεκατ. ευρώ είναι το εξής:
.
(299,685 – 18,214) – 263,284 = 18,187
          Χt               –         Χt-1       =   Dt        
και ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι:
( 18,187/231,642) = 7,9% του ΑΕΠ
δηλαδή το μισό από αυτό που ανακοινώθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2010.
Σημειώνω ότι στους παραπάνω υπολογισμούς δεν έχω λάβει υπ όψιν μου την λανθασμένη αναθεώρηση του ΑΕΠ του 2011 που αφορούσε όλα τα έτη από το 2005 και μετά. Εκτιμώ ότι το ΑΕΠ της χώρας μας είναι υψηλότερο από αυτό που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ κατά τουλάχιστον 30% αν συνυπολογίσουμε τις αναθεωρήσεις του 2007 και του 2011, γεγονός που αυξάνει τον παρονομαστή του κλάσματος, [έλλειμμα σε δισ. ευρώ/ΑΕΠ σε δισ. ευρώ], με συνέπεια το έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ να είναι μεροληπτικό (στατιστικά λανθασμένο). Για το ζήτημα της υποεκτίμησης του ΑΕΠ από την ηγεσία της ΕΛΣΤΑΤ και την Eurostat, βλ. άρθρο «Η υποεκτίμηση του Ελληνικού ΑΕΠ».
.
Σχετικά με το μέγεθος Κ
Όπως γίνεται φανερό από την εξίσωση (2), όταν το Κ είναι θετικό σημαίνει ότι μεταξύ των περιόδων tκαι t-1 το χρέος έχει αυξηθεί περισσότερο από το έλλειμμα του προϋπολογισμού την περίοδο t. Ο επίσημος ορισμός του κονδυλίου Κ αποδεικνύει ότι η έννοιά του ως SFA, ή «ρύθμιση στοκ-ροήςSFA», είναι κατά κύριο λόγο ένα στατιστικό σφάλμα. Σύμφωνα με την εξειδίκευση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Κ οφείλεται σε χρηματοπιστωτικές διαδικασίες, όπως είναι οι εισπράξεις από ιδιωτικοποιήσεις, οι πολιτικές διαχείρισης του δημοσίου χρέους, και οι συνέπειες των διακυμάνσεων της τιμής συναλλάγματος πάνω στο χρέος που έχει εκδοθεί σε ξένο νόμισμα. Γενικά, τέτοιοι παράγοντες στους οποίους οφείλεται το ύψος του κονδυλίου Κ, είτε είναι ασαφείς, είτε τείνουν να αλληλοεξουδετερώνονται διαχρονικά. Όμως, όταν το Κ είναι συστηματικά μεγάλο, ιδιαίτερα όταν το Κ επηρεάζει αρνητικά την εξέλιξη του χρέους, τότε αυτό σημαίνει ότι υπάρχει λανθασμένη καταγραφή των κονδυλίων του προϋπολογισμού και πρακτική δημιουργικής λογιστικής, όπως δείχνουν και πολλές επιστημονικές μελέτες που έχουν εκπονηθεί για το ζήτημα αυτό, όπως παρουσιάζω αμέσως παρακάτω.
Το κονδύλι αυτό, δηλαδή το Κ ή SFA, έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί τον μανδύα πίσω από τον οποίο κρύβεται η λεγόμενη «δημιουργική λογιστική» που σημαίνει το εξής: στην βάση λογιστικών τεχνασμάτων οι διάφορες κυβερνήσεις μπορούν να αποκρύβουν τα δημόσια ελλείμματά τους. Θα αναφέρω τους ερευνητές Jurgen von Hagen και Guntram B. Wolff, Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Βόννης , καθώς και τον ερευνητή του ΔΝΤ Anke Weber, οι οποίοι εξέτασαν το φαινόμενο του κονδυλίου SFA. Οι δύο πρώτοι ερευνητές έχουν δημοσιεύσει το άρθρο τους το 2006 στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Banking and Finance, Elsevier, 30(12), σελίδες 3259-79, με τίτλο «Τι μας λένε τα ελλείμματα για το χρέος; Εμπειρική μαρτυρία για την δημιουργική λογιστική χρησιμοποιώντας τους δημοσιονομικούς κανονισμούς της ΕΕ». Ο τρίτος ερευνητής από το ΔΝΤ δημοσίευσε το άρθρο του το 2012 ως Δοκίμιο του ΔΝΤ με τίτλο «SFA και δημοσιονομική διαφάνεια: Σύγκριση μεταξύ χωρών».
.
Οι δύο πρώτοι ερευνητές εξέτασαν τα στοιχεία των χωρών της ΕΕ για το διάστημα 1996-2003. Βρήκαν ότι οι περισσότερες χώρες της ευρωζώνης έκρυψαν τα ελλείμματά τους προκειμένου να ενταχθούν σ’ αυτήν. Διαπίστωσαν ότι οι ορισμοί και οι Κανονισμοί της Eurostat αφήνουν μεγάλο περιθώριο για χρησιμοποίηση της δημιουργικής λογιστικής. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι για την εξεταζόμενη περίοδο η Φινλανδία είχε 64% περισσότερο χρέος από ό,τι έδειχναν τα νούμερα που ανακοίνωνε. Το αντίστοιχο νούμερο για την Ελλάδα ήταν 43%, για την Δανία 30%, για το Λουξεμβούργο 29%, για την Γερμανία 15% και για την Αυστρία 14%. Οι περιπτώσεις της Φινλανδίας και του Λουξεμβούργου είναι αξιοσημείωτες διότι δείχνουν ότι και οι δύο χώρες χρησιμοποιούσαν λογιστικά τεχνάσματα έτσι ώστε τα κεφάλαια που προορίζονταν για εξόφληση του χρέους τους τα κατεύθυναν για αγορά περιουσιακών στοιχείων.
.
Ο Anke Weber εξέτασε 163 αναπτυγμένες χώρες την περίοδο 1980 μέχρι 2010 . Διαπίστωσε ότι το κονδύλι SFA πράγματι καλύπτει συνήθως λογιστικά τεχνάσματα για απόκρυψη χρέους. Διαπίστωσε δε ότι όσο πιο διαφανής στα δημοσιονομικά της στοιχεία είναι μια χώρα, τόσο μικρότερο είναι το κονδύλι SFA. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι τα δημοσιονομικά στοιχεία πρέπει να χαρακτηρίζονται από διαφάνεια, δηλαδή όποιος πολίτης επιθυμεί, πρέπει να μπορεί να γνωρίζει από πού προέρχονται τα διάφορα χρηματικά κεφάλαια της κυβέρνησής του και πούπάνε. http://attikanea.blogspot.gr/2012/09/2009.html
.

Αναλυτικότερα:

.
Σχόλιο JFG : Κύριοι εισαγγελείς, κύριοι δικαστές , ΕΙΣΤΕ ΗΔΗ ΕΝΟΧΟΙ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ . Από την αρχή του 2010 έως τώρα, πληθώρα μηνύσεων για εσχάτη προδοσία και προδοσία της χώρας έχουν κατατεθεί, αλλά δεν τις έχετε εξετάσει και δεν έχετε κινήσει τις διαδικασίες όπως είχατε καθήκον. Παραβιάσατε έτσι επανειλημμένα το Σύνταγμα και θα βρεθείτε προ των ευθυνών. Για τελευταία φορά σας καλώ /ικετεύω ΝΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΣΚΗΣΕΤΕ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΣΑΣ ! ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΑΜΕΣΩΣ ΤΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΙΣΕΤΕ ΣΤΟ ΣΚΑΜΝΙ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΚΑΘΙΣΕΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ . Θα φροντίσει γι΄αυτό ο Λαός. Η ιστορία αυτό μας διδάσκει. Αφήστε τις δικαιολογίες περί της ασυλίας των πολιτικών και τα άλλα παρόμοια κόλπα και ΕΦΑΡΜΟΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ! Αυτό είναι κύριοι το Σύνταγμα και το ξέρετε Ολόκληρο το Σύνταγμα της Ελλάδας σε μια σελίδα Πολλές από τις αντίθετες διατάξεις είναι πραξικοπηματικές ( λχ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ 2001 – La loi c’est moi*) και εσείς είστε συνένοχοι επειδή τις εφαρμόζετε. Για την τιμή των όπλων και για χάρη των παιδιών σας,  κάντε επιτέλους το καθήκον σας. Και μην κάνετε άλλο ότι δεν βλέπετε την πλήρη ανατροπή του πολιτεύματος που συντελέστηκε τον Ιούνιο του 2012 με την  de facto κατάργηση των βουλευτικών εκλογών. Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει την διαφορά, αλλά εσείς ΞΕΡΕΤΕ ότι Κοινοβουλευτική ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ  χωρίς εκλογή βουλευτών ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ! Και μάλιστα εκλογή την ημέρα που αρχίζει η θητεία τους.  Ούτε μια μέρα πριν ούτε μια μετά (Βουλευτικές Εκλογές 2012: Έγκυρες ή Άκυρες; ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ!ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: ΕΓΚΥΡΕΣ Ή ΑΚΥΡΕΣ;)
.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΣΩΣΕΙ . Εάν αυτό δεν γίνει αντιληπτό δεν υπάρχει ούτε μια ελπίδα σωτηρίας. 

Κύριοι εισαγγελείς, κύριοι δικαστές, αν θέλετε να σωθείτε αφήστε τις διαμαρτυρίες και κάντε την δουλειά σας. Σταματήστε να στείλετε τις δικογραφίες στην νομοθετική εξουσία ( Βουλή ) να τις εξετάσει και κάντε το εσείς, η αρμόδια εξουσία δηλαδή, Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ (βλπ 26, 120 Σ). Σε αυτό το μπλογκ θα βρείτε και με το παραπάνω μάλιστα, όλα όσα χρειάζεστε.

Χριστίνα Σαλεμή 

Σαλεμή, Μυλωνάς (έσχατη προδοσία, νόμος περί ευθύνης υπουργών ),   Σαλεμή κατά Παπανδρέου (έσχατη προδοσία κλπ),  Καταγγελία Σαλεμή στον Εισαγγελέα του ΔΠΔ (ICC)]

ΥΓ Κυροί εισαγγελείς, κύριοι δικαστές, παρακαλώ μην νομίζετε ότι στην Χάγη ” σπάσαμε τα μούτρα μας ” και ότι μπορείτε να επωφεληθείτε γιατί η πραγματικότητα είναι εντελώς, μα εντελώς  διαφορετική. Δεν ξέρετε πια μόνο εσείς δικονομικά κόλπα. Αναγκαστήκαμε να τα μάθουμε και εμείς και έτσι η πρώτη νίκη ήρθε. Δουλέψαμε σκληρά, προβλέψαμε επιτυχώς την αντίδραση της Χάγης και προετοιμαστήκαμε κατάλληλα γι΄αυτήν. Η μπάλα τώρα είναι στο δικό μας γήπεδο. Περιμένετε να δείτε τι έχει να γίνει μόλις μαζέψουμε τις υπογραφές  μας και λίγο υλικό ακόμα ( …. για τα μάτια του κόσμου όχι ότι θα χρειαζόταν κιόλας) .

Δείτε σχετικά :

Έκτακτη είδηση: Η Χάγη έπραξε το αναμενόμενο ! Χώρισε την υπόθεση και σχεδόν την απέρριψε ….,  Όλοι οι Έλληνες μια γροθιά !,  OPEN LETTER TO THE PROSECUTOR OF THE INTERNATIONAL CRIMINAL COURT (ICC) 

Το κείμενο έχει σταλεί με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στους ακόλουθους παραλήπτες: Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος eisag@otenet.gr, Ελληνική Αστυνομία press@hellenicpolice.gr, Γιάννης Αδαμόπουλος,  πρόεδρος του Δικηγορικού Σύλλογου Αθηνών info@gadamopoulos.gr, Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης dsthe@otenet.gr, Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων – Πρωτοδικείο Αθηνών endikeis@otenet.gr, info@ende.gr, Ίδρυμα Μαραγκοπούλου  <marangopoulos@mfhr.gr>;

english The true magnitude of Greece’s deficit in 2009 was 3.9% of GDP, one of the lowest in Europe

relatedGREEK DEFICIT: How Berlin encouraged Papandreou to big-up the 2009 Greek deficit

πηγή

ΕΛΣΤΑΤ - EUROSTAT  ...by(e) the book

31 Αυγ 2016

του Δημ. Κοττάκη

…2 Σεπτεμβρίου του 2010, τότε διευθυντής Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛΣΤΑΤ Νίκος Στρόμπλος:

«Απάντησα στον Κέλαγουεϊ ότι θα απαντήσουμε στα αιτήματά τους για την ένταξη των ΔΕΚΟ, αφού μελετήσουμε το δικό τους έγγραφο report με το οποίο θα μας γνωστοποιούν επισήμως τις θέσεις τους, ενώ παράλληλα ενημέρωσα για τις αντιρρήσεις μου όσον αφορά το θέμα των ΔΕΚΟ τόσο τον πρόεδρο της Αρχής κ.Γεωργίου όσο και τη συνεργάτιδά του κυρία Ξενάκη. Δεν μου είπαν τίποτε, ούτε ότι έχω άδικο. Με άκουσαν σιωπηροί. Αντ’ αυτού, στις 10 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε η μετακίνησή μου, ουσιαστικά καρατόμησή μου, σε άλλη υπηρεσία. Ζήτησα report και πήρα μετακίνηση! Ηταν 10 Σεπτεμβρίου του 2010. Ημουν διευθυντής Εθνικών Λογαριασμών και παρέδωσα το χρέος στο 115% του ΑΕΠ. Σήμερα που μιλάμε, μετά από τρία μνημόνια, έχει φθάσει στο 180% του ΑΕΠ. Γιατί;»

Ακόμη πιο αποκαλυπτική ήταν όμως η συνέχεια της διήγησης Στρόμπλου σε εκείνη τη συνομιλία μας:

«Η απόφαση της Eurostat να εντάξει τα ελλείμματα των 17 ΔΕΚΟ στο συνολικό έλλειμμα με συνυπολογισμό των κρατικών επιδοτήσεων, των αποσβέσεων, αλλά και των μελλοντικών καταπτώσεων δανείων είχε ακόμη ένα αποτέλεσμα: την αύξηση του ΑΕΠ. Δεν πείραξαν μόνο τον αριθμητή, που ήταν το χρέος. Πείραξαν και τον παρονομαστή. Το λάθος στον πολλαπλασιαστή, για το οποίο μιλά σήμερα το ΔΝΤ, οφείλεται στα φουσκωμένα στοιχεία που τους έστειλε ο Γεωργίου. Τι νομίζετε; Οτι έκαναν λάθος στη διαίρεση; Θα αστειεύεστε. Ετσι, με το φούσκωμα και την παραποίηση των στοιχείων, πήραν από τον λαό περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε να αντέξει η χώρα»!
Οπως μας είχε επισημάνει ο κ. Στρόμπλος, οι αντιρρήσεις που εξέφρασε προς τους εντεταλμένους υψηλόβαθμους συμβούλους του Γερμανού επικεφαλής της Eurostat Ραντεμάχερ, Βέριντερ και Κέλαγουεϊ για την ένταξη των ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ στο χρέος ήταν κατά βάση τρεις:
Η ΠΡΩΤΗ διαφωνία: Οι κρατικές επιδοτήσεις που δίδονται σε συγκοινωνιακούς φορείς είτε στην αρχή της χρονιάς με βάση νόμο του 1998 για να κάνουν κοινωνική πολιτική (επιδότηση εισιτηρίου προκειμένου να παραμένει χαμηλό για όλο τον πληθυσμό, οι εκπτώσεις σε ειδικές κοινωνικές ομάδες κ.λπ.) θεωρούνται με βάση τους ορισμούς του κανονισμού Ε95 ως «επιδότηση στο προϊόν» και λογίζονται ως έσοδο της επιχείρησης, όχι ως έξοδο. Αρα δεν επιβαρύνουν το έλλειμμά τους.
Ο κ. Στρόμπλος εξήγησε στους κοινοτικούς αρμοδίους ότι με βάση το κεφάλαιο D319 του επίμαχου κανονισμού Ε95 ως επιδότηση στο προϊόν θεωρούνται «οι επιδοτήσεις σε δημόσιες επιχειρήσεις ή οι οιονεί επιχειρήσεις για να καλύπτουν μόνιμες ζημιές οι οποίες συμβαίνουν κατά τη διάρκεια παραγωγικών δραστηριοτήτων σαν αποτέλεσμα τιμολόγησης τιμών».
Αλλά και όταν οι επιδοτήσεις καταβάλλονται στο τέλος της χρονιάς ως σκούπα για να καλυφθεί το έλλειμμα, πάλι θεωρούνται έσοδο. Η παράγραφος 3.33 του κανονισμού Ε95 ορίζει ότι «…οι πληρωμές που γίνονται για να καλύψουν το συμπληρωματικό κόστος των επιχειρήσεων είναι μέρος των άλλων επιδοτήσεων στο προϊόν». Κατά συνέπεια είναι έσοδο και δεν αυξάνουν το έλλειμμα.
Σύμφωνα με τον κ. Στρόμπλο, τόσο ο υπεύθυνος δημοσιονομικών της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Βέριντερ όσο και ο απεσταλμένος του, εμπειρογνώμονας Κέλαγουεϊ, επέμεναν ξαφνικά ότι οι κρατικές επιδοτήσεις είναι έξοδο (επιδότηση στην παραγωγή) που επιβαρύνει το έλλειμμα και όχι έσοδο για την επιχείρηση,  μ ο λ ο ν ό τ ι  σε ολόκληρη την Ευρώπη ισχύει το αντίθετο.
Η εισήγηση
Μετά την απομάκρυνσή του από το πόστο, η υπάλληλος της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Κίττυ Ξενάκη υιοθέτησε τις προφορικές συστάσεις των αξιωματούχων της ΕΛ.ΣΤΑΤ. και σύμφωνα με έγγραφο που περιέχεται στη δικογραφία έστειλε πολυσέλιδη εισήγηση στις Βρυξέλλες για το θέμα της αναταξινόμησης των ΔΕΚΟ.
Στο έγγραφο αυτό απάντησε εκφράζοντας επί της αρχής τη συμφωνία του ο Βέριντερ, διατυπώνοντας επιμέρους παρατηρήσεις.
Σύμφωνα με τον τέως διευθυντή Εθνικών Λογαριασμών, από κανένα άρθρο του κανονισμού Ε95 δεν προκύπτει ότι η περίπτωση των κρατικών εποχορηγήσεων στις ΔΕΚΟ μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία «Επιδοτήσεις στην παραγωγή», όπως επέμεναν οι κοινοτικοί, και να θεωρηθεί έξοδο που προσμετράται στο έλλειμμα.
Σύμφωνα με το κεφάλαιο D39 του κανονισμού, για να θεωρηθεί ένα κονδύλι «επιδότηση στην παραγωγή» πρέπει να αφορά είτε προσλήψεις ειδικών κατηγοριών υπαλλήλων, όπως τα άτομα με ειδικές ανάγκες στον τομέα της απασχόλησης, είτε επιδοτήσεις επιτοκίου στα δάνεια επιχειρήσεων ή επιδοτήσεις για περιορισμό της ρύπανσης.
Και όμως, παρά το απολύτως προφανές, ότι οι επιδοτήσεις στους συγκοινωνιακούς φορείς δεν ανήκουν σε καμία από αυτές τις κατηγορίες, οι κοινοτικοί σε συνεργασία με Έλληνες αξιωματούχους της ΕΛ.ΣΤΑΤ. επέμειναν να θεωρηθούν έξοδο!
Το τραγελαφικό ήταν με βάση την αναθεώρηση να εμφανίζεται η Ελλάδα στον σχετικό πίνακα ως η χώρα με τις χαμηλότερες επιδοτήσεις στις συγκοινωνίες. Ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 60%, στη Γερμανία 19% και στην Ελλάδα μόλις 12%. Το εγκληματικό είναι -όπως μας είπε ο κ. Στρόμπλος- ότι με βάση τον νέο ορισμό δεν θεωρήθηκαν έξοδα μόνον οι κρατικές επιδοτήσεις με τις οποίες καλύπτεται μέρος των λειτουργικών δαπανών των ΔΕΚΟ, αλλά και όλα τα συναφθέντα δάνεια χωρίς να έχουν προηγουμένως καταπέσει! Δάνεια ΔΕΚΟ που λήγουν το 2020 υπολογίστηκαν στο έλλειμμα του 2009!
Ετσι το έλλειμμα επηρεάστηκε απίστευτα προς τα πάνω! Με αυτόν τον τρόπο η Ε.Ε. θεώρησε ότι το παραγόμενο προϊόν των ΔΕΚΟ δεν είναι αγοραίο (γιατί τα έσοδα δεν υπερβαίνουν το 50% των εξόδων) και «έχωσε» το έλλειμμα των ΔΕΚΟ στο συνολικό έλλειμμα. Πατεντάτη λαθροχειρία! Με βάση αυτόν τον ορισμό, κανονικά θα έπρεπε και οι επιδοτήσεις στις άγονες γραμμές ή στους αγρότες που παράγουν λάδι ή καλλιεργούν βαμβάκι και πολλές φορές έχουν μόνον ως έσοδο τις επιδοτήσεις και δεν πληρούν τον κανόνα του 50% να περιληφθούν ως έξοδο, να προστεθούν στο έλλειμμα και να το επιβαρύνουν!
Η ΔΕΥΤΕΡΗ διαφωνία: Ο Στρόμπλος εξέφρασε τη ριζική άρνησή του να περιληφθούν στους ισολογισμούς των ΔΕΚΟ ως έξοδο που μειώνει τα δημοσιονομικά αποτελέσματά τους οι αποσβέσεις. Επέμεινε ότι οι αποσβέσεις σε ΔΕΚΟ, όπως η θυγατρική της Αττικό ΑΜΕΛ, πρέπει να υπολογίζονται σε βάθος εκατονταετίας (όσο υπολογίζεται ότι θα λειτουργήσει μίνιμουμ το μετρό) και να απλώνονται με βάση τον εθνικολογιστικό υπολογισμό, όχι με εμπορική απόσβεση που είναι εμπροσθοβαρής λογιστική εγγραφή και επιβαρύνει με έξοδα τους ισολογισμούς επιχειρήσεων από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας τους (για φορολογικούς σκοπούς).
Ετσι οι κοινοτικοί, με απαίτηση που εξέφρασε ο Βέριντερ, χρέωσαν – φόρτωσαν τον ισολογισμό της θυγατρικής του Μετρό με αποσβέσεις 100 ετών σε έναν χρόνο! Ετσι, κατά τον κ. Στρόμπλο, φούσκωσαν τα έξοδα, άρα και το έλλειμμα, με ένα δεύτερο κόλπο: τον υπολογισμό των αποσβέσεων με εμπορικά και όχι με εθνικολογιστικά κριτήρια. Το απίθανο είναι ότι η ΕΛ.ΣΤΑΤ. ξεκίνησε μετά την απομάκρυνση Στρόμπλου να συζητεί για την ένταξη έξι ΔΕΚΟ στο έλλειμμα, αλλά στο τέλος ο αριθμός αυτός έφτασε τις 17!
Ο κανονισμός
Ο Στρόμπλος προειδοποίησε τους αξιωματούχους της Eurostat ότι με βάση τον κανονισμό Ε95 (παρ. 6 04) η μέθοδός τους είναι προδήλως λάθος, διότι «η κατανάλωση εμπορικού κεφαλαίου θα πρέπει να διαχωρίζεται από την απόσβεση που επιτρέπεται για φορολογικούς σκοπούς ή την απόσβεση που φαίνεται σε λογαριασμούς της επιχείρησης», όπως τονιζόταν. Σύμφωνα μάλιστα με την επόμενη παράγραφο του κανονισμού (6.05) «…ο υπολογισμός παγίου κεφαλαίου -όπως είναι στην περίπτωση της θυγατρικής του Μετρό οι σήραγγες και οι σταθμοί που κατασκευάστηκαν- γίνεται σε βάθος χρόνου (Straight Line)». Δεν τον άκουσαν, γιατί οι αποφάσεις ήταν προειλημμένες και χρέωσαν αποσβέσεις εκατονταετίας μέσα στον ισολογισμό ενός έτους!
Η ΤΡΙΤΗ διαφωνία: Η τρίτη διαφωνία του ήταν το φούσκωμα του ΑΕΠ μέσω της αύξησης των ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ. «Δεν μπορείτε να μας λέτε ότι θα επηρεάσετε τον αριθμητή που είναι το έλλειμμα, ακαριαία, και να αλλάξετε τον παρονομαστή, που είναι το ΑΕΠ, του χρόνου» τους είπε, αλλά δεν εισακούστηκε.

 

Εν είδει υστερογράφου

…Ερώτηση: Ποια ήταν η ονομαστική αξία των ελληνικών κρατικών ομολόγων που είχε στο χαρτοφυλάκιο της η Deutsche Bank τον Ιανουάριο του 2010 και ποια ήταν η ονομαστική τους αξία το Μάρτιο του 2012, αμέσως πριν το ελληνικό “κούρεμα” (PSI); Σεβάστηκε η Deutsche Bank την έκκληση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης προς τις τράπεζες να μην πουλήσουν τα ελληνικά κρατικά ομόλογα που κατείχαν;
Γιόζεφ Ακερμαν: Για λόγους αρχής δεν σχολιάζω υποθέσεις της Deutsche Bank μετά την αποχώρηση μου. Ζητώ την κατανόηση σας, αλλά για τέτοιου είδους ερωτήσεις θα πρέπει να ρωτήσετε την τράπεζα…
«Καθημερινή»
«Μπορείτε να λέτε από σήμερα: «είμαι Βερολινέζος», κ.Παπανδρέου» …Ιωσήφ Άκερμαν
«Η Δύναμη της ειλικρίνειας»
Για την …ιστορία,
η στατιστική υπηρεσία -είτε ως εθνική και της Ελλάδος ονόματι ΕΣΥΕ είτε ως μετέπειτα ΕΛΣΤΑΤ, πλέον της μέτρησης μεγεθών τύπου ελλείμματος-αεπ-κλπ, καταγράφει και μεγέθη τύπου «μεταβολή της υγείας του πληθυσμού».
Επί παραδείγματι βλέπε ελστατ 2014⇔2009 pdf =>μεταβολή της υγείας του πληθυσμού άνω των 15 ετών μεταξύ 2009 και 2014(βλέπε επίσης: «εν γενοκτονική ειρήνη και αμαρτία»).
H ΕΣΥΕ, λοιπόν, από τις εκλογές 4 Οκτ 2009 έως τα τέλη Μαρ 2010 που νομοθετείται η ανεξάρτητη ελληνική στατιστική αρχή ονόματι ΕΛΣΤΑΤ, παραμένει «ακέφαλη» παραιτηθέντος του συγχωρεμένου Κοντοπυράκη(εκτίμηση ελλείμματος 2009 ~6%) και υπό την άμεση εποπτεία-…αρωγή του υποικ.
Εν προκειμένω του Παπακωνσταντίνου, του άμα τη αναλήψει σπεύσαντος να αναθεωρήσει -προς έκπληξη και απορία του παρισταμένου Αλμούνια- την τελευταία μονοψήφια εκτίμηση για το έλλειμμα σε εκτίμηση άνω του διψηφίου ‘ψυχολογικού’ ορίου και δη πέριξ του 13,5%
(Το καταστάλαγμα πέριξ του 15,5% ανακοινώνεται στον απόηχο των αυτοδιοικητικών εκλογών της 7/11/2010 από τον πρώτο πρόεδρο της νέας αρχής ονόματι Γεωργίου -προηγείται ολιγόμηνη μεταβατική ηγεσία από θεσπίσεως ελστατ στα τέλη Μαρτίου 2010 μέχρις αρχών Αυγούστου 2010 οπότε αναλαμβάνει ο τελευταίος).
Εκτίμηση-εισιτήριο μετάβασης του πρωθυπουργεύοντος γαπ στο Καστελόριζο(23/4/2010) …μετά και την ανά τον πλανήτη περιήγηση-διασυρμό της χώρας και των ιθαγενών της …
«Μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο;»

-.-

Advertisements
 
4 Σχόλια

Posted by στο 14 Απριλίου 2014 in Έλλην Λόγος

 

4 responses to “Το έλλειμμα του 2009…

  1. dimkoud

    5 Αυγούστου 2016 at 1:04 ΜΜ

    IMF Working Paper
    Statistics Department
    Excessive Lending, Leverage, and Risk-Taking in the Presence of Bailout Expectations
    Prepared by Andreas V. Georgiou(ageorgiou@imf.org)
    October 2009

    IMF Working Paper -> WP/09/233 -pdf

     
  2. dimkoud

    12 Σεπτεμβρίου 2016 at 2:40 ΜΜ

    […]
    Τι ακριβώς συνέβη το έτος 2000,
    εν όψει της ένταξης της χώρας στην ΟΝΕ και
    το περίφημο swap «Σημίτη»;

    Επειδή το ύψος του δημόσιου χρέους (στο 103,5%) δεν επέτρεπε την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, η τότε κυβέρνηση, θεωρώντας ως νοητό, αριθμητικό κεφάλαιο το σύνολο των υποχρεώσεων της Ελλάδος, το αντάλλαξε από δολάρια σε γιεν με αντισυμβαλλόμενο την Deutsche Bank και διαμεσολαβητή την Goldman Sachs.
    Υπέγραψε λοιπόν μια νέα οικονομική συμφωνία τριακονταετούς διάρκειας, με αριθμητική βάση το ποσό του δημόσιου χρέους. Στη συμφωνία εκείνη το κράτος κέρδιζε, αν έχανε το δολάριο έναντι του γιεν και έχανε με το αντίστροφο.
    Επειδή όμως ο κύριος σκοπός που υπαγόρευσε την υπογραφή της ήταν η μείωση του δημόσιου χρέους (για να εκπληρωθεί το κριτήριο ένταξης) εξέλαβε παράτυπα τις τιμές που είχε το γιεν αναδρομικά (τιμές ανά έτος 1995-2000), τότε που το γιεν εκινείτο ανοδικά έναντι του δολαρίου.
    Με δυο λόγια, η συμφωνία υπογράφτηκε το 2000, όμως είχε αναδρομική ισχύ πενταετίας. Αυτή η εξόφθαλμη παρατυπία (παρανομία;) θεωρήθηκε πολιτική απόφαση.

    Εχουμε λοιπόν δύο ξεχωριστά πράγματα:
    Α) Την οφειλή του εξωτερικού όπως την προβλέπουν οι αρχικές συμβάσεις και ομόλογα, η οποία δεν αλλάζει.
    Β) Τη μετατροπή της οφειλής σε πλασματικό (νοητό κεφάλαιο) ποσό επί του οποίου πραγματοποιείται η ανταλλαγή swap νομισμάτων ανάμεσα στο Δημόσιο και στην Deutsche Bank.

    Με δυο λόγια, αυτά που χρωστάς θα τα πληρώσεις με τον τρόπο, το νόμισμα και στον χρόνο που έχεις συμφωνήσει με τους δανειστές σου.
    Το ποσό που χρωστάς στους δανειστές το εκλαμβάνεις ως ΝΟΗΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ και επ’ αυτού στοιχηματίζεις (gambling) σε άλλο νόμισμα και σε νομισματική ισοτιμία FOREX, αφού βέβαια υπογράψεις με αντισυμβαλλόμενους τη συμφωνία ανταλλαγής (swap), η οποία περιγράφει τους όρους του στοιχήματος.

    Με αυτήν την οικονομική αλχημεία που βαφτίστηκε «πολιτική απόφαση» μπήκαμε στην ΟΝΕ. Εν συνεχεία όμως η συμφωνία -υπενθυμίζουμε ότι είχε τριακονταετή διάρκεια- αυτή παρήγαγε ετησίως ζημίες λόγω της υποχώρησης του γιεν έναντι του δολαρίου και το 2009 ήταν 21 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό συμπεριέλαβαν ο κ. Γεωργίου και ο κ. Τόμσεν στο χρέος επί ΓΑΠ, εκτινάσσοντάς στο 115% του ΑΕΠ και κατά συνέπεια χρεοκοπήσαμε και λογιστικά.

    Ο κ. Τόμσεν μάς υποχρέωσε να τα εξοφλήσουμε καταβάλλοντας 5 δισ. ετησίως (2010-2014).
    Πρόσθεσαν στο χρέος της χώρας το πρόσκαιρο οικονομικό αποτέλεσμα μιας πολιτικής (παράνομης;) συμφωνίας, της οποίας το πραγματικό αποτέλεσμα θα φανεί στη λήξη της, το 2030.
    Και αυτό κατά παράβαση κάθε κοινοτικού λογιστικού (ΕΛΣ 95) και τραπεζικού κανονισμού αλλά και κατά παράβαση της κοινής λογικής. Διότι είναι αδύνατον να προσθαφαιρείς στις υποχρεώσεις σου τα αποτελέσματα ενός στοιχήματός σου, τα οποία ακόμη δεν τα γνωρίζεις.
    Γι’ αυτόν τον λόγο τις ετήσιες ενδεχομένως ζημίες από τα swap οι τράπεζες και τα κράτη τις καταγράφουν στις αποσβέσεις στον ισολογισμό τους και όχι στις οφειλές.
    Εμείς είμαστε το μοναδικό κράτος στην ευρωζώνη που πλήρωσε προκαταβολικά την ενδεχόμενη χασούρα από ένα στοίχημα swap που θα έληγε ύστερα από 20 χρόνια!

    Επειδή όμως αυτοί που το έκαναν σκέφτηκαν και τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες τους (που δειλά και αργοπορημένα άρχισαν να προσωποποιούνται) έστησαν για «ξεκάρφωμα» και την Εξεταστική Πρωτόπαπα – Παναρίτη για τα δομημένα ομόλογα, η οποία κατέληξε στο εξής αμίμητο και μοναδικό σε όλη την ευρωζώνη «πόρισμα»: Το swap-στοίχημα αποτελεί μέρος της αξίας των δανειακών συμβάσεων (ομολόγων)!
    […]
    Από το άρθρο:
    «Ειδεχθές έγκλημα το swap του Σημίτη»

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s