RSS

Στανίτσας … «Κληματαριά» 1975

25 Δεκ.

(0.00-3.55)

Μαύρος καπνός σα σύννεφο απ’ την καρδιά μου βγαίνει, σαν θυμηθώ το ταίρι μου ότι μακριά μου μένει…

(4.20-6.50)

Το κορίτσι το δικό μου είναι απ’ την φτωχολογιά, μα στον κόσμο δεν υπάρχει άλλη τέτοια ομορφιά.

Ανεβαίνω σκαλοπάτια, ανεβαίνω ανηφοριές, για να δώ τα δυο της μάτια που μ ανάψανε φωτιές.

Το κορίτσι π’ αγαπάω, είν’ κορίτσι σπιτικό, απ’ την πόρτα του δε βγαίνει αν δεν πάω να το δώ…

(6.55-9.10)

Χίλια τάλιρα απόψε για χατίρι σου χαλάω, αλλά μην μου πείς μονάχα, στους γιεγιέδες να σε πάω.

Δεν μπορώ εγώ Θανάση, επειδή εσύ το θες, να περνάω και να λένε ο Στανίτσας ο γιεγιές.

Μην με δει κανένα μάτι, μεσ’ στα κλάμπ που θα τα πίνω, θα το μάθουνε οι φίλοι και ρεντίκολο θα γίνω.

Δεν μπορώ εγώ κυρά μου, επειδή εσύ το θές, να περνάω και να λένε ο Στανίτσας ο γιεγιές…

-.-

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 25 Δεκεμβρίου 2015 in Έλλην Λόγος

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s